 |
| De ijverige Groenen met mezelf naast de voorzitter |
Op de brainstormavond over energiezekerheid te Herentals
stak ik meteen van wal met een pleidooi voor een duidelijke oproep
‘Kernenergie. Nee bedankt’. Met deze oude slogan kan Groen zich duidelijk
onderscheiden van alle andere partijen en net nu al die andere partijen de
kerncentrales willen nationaliseren moeten we ons hiermee profileren. Wie schetst mijn verbazing dat mijn pleidooi
wordt onderbroken door de op de achtergrond toehorende… nationaal
partijvoorzitter Aimen Horch? ‘Kernenergie is op zich geen thema, de jongeren
zijn er niet mee bezig en het is veel te duur. Wij moeten het hebben van en
over hernieuwbare energie. Voor of tegen kernenergie is een non-debat, of een
debat van vroeger.’ Op deze snedige manier maakt hij een breuklijn tussen de oude
‘dogmatische’ groenen en de jeugdige, toekomstige ecologisten. Zelfde
standpunt, andere aanpak. Boodschap begrepen.
Ik hap naar adem en dat doe ik even in de buitenlucht
terwijl binnen ijverig wordt voort gedebatteerd. En wie loop ik daar tegen het
lijf? Aimen Horch rondt een telefoontje af en dan zetten we samen een boompje
op over onze partij, wat we fout deden en waar die naartoe moet. Zijn openheid
verrast me aangenaam. Hij spreekt over zijn visie, zijn contacten met Groenen
uit Duitsland en Engeland, en over de fouten uit het verleden. Wanneer ik hem
zeg dat het me stoorde dat Groen zich te braaf en te loyaal opstelde in de
vorige regering geeft hij me plots spontaan een high five. ‘Exact, dat is het’,
geeft hij me gelijk. Nu zijn we echte vrienden. Terug binnen drop ik in de loop
van de avond nog de naam van mijn werkgever Aurubis. Het wordt opgepikt door de
aanwezige politiek medewerker van de partij. ‘Hé Aimen, daar gaan we toch
naartoe’, reageert ze. ‘Dan zien we mekaar daar toch’, repliceert Aimen.
‘Hebben ze daar goede koffie?’ vraagt hij lachend. ‘Daar wordt voor
gezorgd’, antwoord ik. Ik heb Aimen
Horch leren kennen als een zeer aimabel en gevat persoon met een duidelijk
doel. En mijn missie om de voorzitter te ontmoeten is meer dan geslaagd. Oh ja,
tussendoor heb ik ook nog even gebabbeld met ons parlementslid Kim Buyst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten