Moeder, je was een open boek. Het gevoelige hart op de tong.
Je was zo fier op me en dat heb je vaak gezegd.
Dat ik naar het college ging en daarna naar de hogeschool
vond je zo fijn omdat je zelf maar tot je veertiende school liep.
Dat ik bediende werd op het Olens fabriek waar ook vader
werkte vond je zo fijn en zeker dat ik ‘per maand’ stond en ‘met propere kleren
mocht gaan werken’.
Maar het mooiste dat je me gezegd heb, honderden keren, was
dat je zoveel vertrouwen in me had.
“Jou kan ik voor de volle 100% vertrouwen”, zei je telkens
weer.
“Jongen, jongen, als ik jou niet had”.
“Op jou kan ik een kerk bouwen”.
Dat zinnetje, dat ene zinnetje, “Op jou kan ik een kerk
bouwen” betekent voor mij alles.
Dank u moeder voor het mooiste compliment. Het is
wederzijds. Merci.
Ivo
