Tot voor enkele jaren was ik gepassioneerd bezig met het ontdekken en proeven van onze Belgische – en bij uitbreiding buitenlandse – bieren. Via mijn lidmaatschap bij de plaatselijke, Olense bierproeversvereniging ‘Het genootschap van de pot’, deel van de overkoepelende nationale vereniging Zythos, werd mijn interesse gewekt. Ze vertaalde zich in de aankoop van vele tientallen verschillende bieren, die ik één per avond proefde en rangschikte volgens mijn eigen smaak. In de lokale drankenhandel bracht ik dan ook schaamteloos veel tijd door om een selectie te maken uit het nauwelijks te overziene aanbod. Zo gebeurde het dat de winkeldame een andere klant op mij afstuurde met de mededeling dat ‘die meneer er meer van kent dan wij’. Enfin, ik ben met mijn quasi uit de hand gelopen hobby gestopt toen het me duidelijk werd dat er zoveel méér bieren op de markt kwamen dan ik ooit zou kunnen degusteren zonder alcoholverslaafd te worden. Dat het ook en vooral ongezond was, daar stelde ik mij niet te veel vragen bij. Sindsdien is de perceptie over bier drinken fel gewijzigd. We werden al slogangewijs op het hart gedrukt dat alcoholmisbruik de gezondheid schaadt, maar verder dan dat ging het nog niet. Met het weglaten van het woord ‘misbruik’ gaat de federale regering nu een stap verder. En volgens de bierlobby een stap te ver. De Belgische Brouwers, nota bene de behoeders van ons cultureel erfgoed, voelen zich gestigmatiseerd, aan de schandpaal genageld of in de verdomhoek gezet. Noem het maar. Met een paginagrote advertentie ‘Zijn dit schadelijke momenten?’ slaan ze terug. Daarop heft een groepje jonge mensen lachend het glas (bier, nogal wiedes) met de onderliggende boodschap van ‘mag dit ook al niet meer?’ Ook politici ter rechterzijde scharen zich achter de bierbrouwers onder het motto ‘vrijheid, blijheid’. Uiteindelijk is het de bierlobby enkel te doen om hun economisch belang en zo veel mogelijk blijven verkopen. Terwijl de gezondheidswetenschappers waarschuwen voor het ongezonde karakter van alcohol wordt hier de framing ingezet dat we geen pintje meer mogen aanraken. Niet, dus. Ik zal dan ook met smaak van mijn trappist blijven genieten, zonder schuldgevoel maar in het volle besef dat het niet goed is voor het lichaam. Wat we eigenlijk al wisten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten